top of page

Εκδόσεις

Αγγελική Χρηστάκη

Η βάρβαρη μουσική της ψευδαίσθησης

Η ψευδαίσθηση μολονότι δεν είναι παθογνωμονικό στοιχείο των ψυχώσεων αποτελεί εντούτοις σύμπτωμα και εγείρει την προσοχή του κλινικού. Η θέση όμως της ψευδαίσθησης στην ψυχοπαθολογία των ψυχώσεων μας κάνει να ξεχνάμε συχνά τον δομικό χαρακτήρα που της αποδίδει ο Φρόυντ στη συγκρότηση και στη λειτουργία του ψυχισμού. Σε μια σπάνια μελέτη και μέσα από αποσπάσματα ψυχαναλύσεων παιδιών, η Αγγελική Χρηστάκη παραθέτει ψευδαισθήσεις και το ξεδίπλωμα του ψευδαισθητικού στην ψυχανάλυση. Συχνά παραμελημένη η προβληματική και η κλινική των παιδικών ψευδαισθήσεων βρίσκει σ’ αυτό το βιβλίο τη θέση που της αρμόζει μέσα από μια λεπτομερή και εμπεριστατωμένη ψυχοπαθολογική ανάλυση. Παράλληλα σκιαγραφείται η λειτουργία τους στο όνειρο, στη μεταβίβαση, στην αναμνημόνευση, κλπ. Ακούγοντας την ψευδαισθητική διεργασία των λεκτικών ιχνών μέσα στην ανάλυση. Και πιο συγκεκριμένα μέσα στη μεταβιβαστική σχέση, ακούει κανείς τη βουβή ηχώ του σεξουαλικού η οποία αναβλύζει από το πρωταρχικό ράγισμα της γλώσσας. Εκεί όπου ράγισε η γλώσσα αναδύεται η μύχια βαρβαρότητά της, αναδύεται η ποιητική και η μουσική της μητρικής γλώσσας.

Οι «γραφές της ψυχανάλυσης» αποτυπώνουν κάθε φορά μια διαφορετική εκδοχή. Από τον πλούτο της κλινικής εμπειρίας της ψυχανάλυσης και του ιδιαίτερου τρόπου της να προσεγγίζει τα φαινόμενα της ζωής και του πολιτισμού.

Η-βάρβαρη-μουσική-της-ψευδαίσθησης medium.jpg

D. W. Winnicott

Διαδικασίες ωρίμανσης και διευκολυντικό περιβάλλον Μελέτες για τη θεωρία της συναισθηματικής ανάπτυξης

Εισαγωγή & Μετάφραση: Θανάσης Χατζόπουλος

Ο τόμος αυτός περιλαμβάνει άρθρα του D. W. Winnicott της περιόδου 1958-1964, που αναλαμβάνουν να μας μιλήσουν ακριβώς για τη σχέση η οποία περιγράφεται στον τίτλο: τη σχέση ανάμεσα στις διαδικασίες ωρίμανσης συναισθηματικής ανάπτυξης του ατόμου ως υποκειμένου, και και τον διευκολυντικό-υποστηρικτικό ρόλο που επιτελεί ως προς αυτές το περιβάλλον του ατόμου – οι βασικοί και απαραίτητοι «άλλοι», χωρίς τους οποίους κανένα υποκείμενο δεν μπορεί να υπάρξει.

Στα άρθρα που περιέχονται στον παρόντα τόμο, ο Winnicott εισάγει και επεξεργάζεται έννοιες θεμελιώδεις τόσο για την πορεία της προσωπικής του σκέψης όσο και για την εξέλιξη της ψυχαναλυτικής θεωρίας στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα: η «ικανότητα να είσαι μόνος» παρουσία κάποιου άλλου η «ικανότητα για έγνοια», όπου η έγνοια γίνεται νοητή ως το αντίστοιχο της ενοχής, με θετικό όμως πρόσημο ο «ψευδής εαυτός» και η παραμορφωτική επίδραση των άλλων στη διαμόρφωσή του το «μη-επικοινωνείν» και ο κρυμμένος, απομονωμένος πυρήνας του ατόμου.

Διαδικασίες ωρίμανσης βιβλίο.jpg
bottom of page