top of page

Τέχνη και Ψυχανάλυση

Η Κωνστάνς Αθανασιάδου και ο Θανάσης Χατζόπουλος σας προσκαλούν την ΤΡΙΤΗ 19 ΜΑΡΤΙΟΥ 2024 στις 20.45 στο πατάρι των εκδόσεων ΑΡΜΟΣ (Μαυροκορδάτου 11, πλησίον εκκλησίας Ζωοδόχου Πηγής).

 

Η Νάνσυ Ταλούμη Ψυχολόγος, Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια  Παιδιών και Εφήβων, μέλος  της ΕΨΨΠΕ και της ΕΨΜΕ "ο ΕΝΗΒΟΣ" θα μιλήσει για την ταινία της Ζ. Τριέρ. 

 

«ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΠΤΩΣΗΣ»:  

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ. ΤΑΥΤΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ.

 

Η ταινία της Ζιστίν Τριέρ ‘’Ανατομία  μιας πτώσης’’   παρουσιάζει ένα δικαστικό δράμα το οποίο  στην ακροαματική διαδικασία εντάσσει περίπλοκα κοινωνικά ερωτήματα.  Προχωράει βαθύτερα αποτελώντας  ένα ψυχογράφημα που μέσα από τους αντίστοιχους  και διαφορετικούς ρόλους, γυναικείους και αντρικούς,  με κυρίαρχους τον ρόλο της Σάντρας με την καθηλωτική ερμηνεία ως κατηγορούμενης, όπως και του Σάμιουελ του «θύματος» καθώς και τον καθοριστικό ρόλο του Ντάνιελ, του 11χρονου γιου τους, αγγίζονται   βαθύτερα θέματα  που αφορούν τις  σύγχρονες σχέσεις των δύο φύλων. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο  στην ταινία τον κατέχει η σχέση  του ζευγαριού  και η σχέση πατέρα- γιου. Το διαχρονικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ζευγάρι, το οποίο  έχει να κάνει με την διασύνδεση του   συναισθήματος του ενός, με έναν άλλον όμοιο και επιπλέον με έναν έτερο  άλλο, γεγονός που τον κάνει να μην είναι πια καθόλου όμοιος. 

Η επιλογή του ερωτικού συντρόφου στο ζευγάρι γίνεται σύμφωνα με τον Φρόυντ με δύο τρόπους: o ένας τύπος επιλογής  είναι ενός ναρκισσιστικού αντικειμένου  και ο δεύτερος, ενός αντικειμένου  στήριξης των βασικών αναγκών. Ο Φρόυντ αντιλαμβάνεται με αφορμή την δουλειά του πάνω ‘’στο σύμπτωμα’’ στο έργο  ‘’ Δυσφορία μέσα στον πολιτισμό’’, ότι το παράδοξο της σχέσης μεταξύ των δύο φύλων στο επίπεδο της αγάπης, είναι ουσιώδες.  Συμπεραίνει ότι η ερωτική  διαταραχή είναι σχεδόν αναπόφευκτη,  παρούσα σε κάθε περίπτωση σαν να υπάρχει κάτι το παράταιρο εκτός τόπου μεταξύ της αγάπης του άντρα και της αγάπης της γυναίκας,  ότι  ο άνδρας και η γυναίκα μπορούν να συναντηθούν ερωτικά αλλά όχι η αγάπη του ενός για τον άλλον.

Ο Ντ. Aνζιέ υπογραμμίζει ότι μία από  τις βασικές φαντασιώσεις του ζευγαριού, είναι ότι κατέχει ένα κοινό δέρμα, ένα σώμα κοινό και μια ψυχή κοινή.

Στη περίπτωση που το αντικείμενο στη σχέση του ζευγαριού δεν καταφέρνει να διατηρήσει την ετερότητα και την ταυτότητα του, η έκπτωση από αυτήν την θέση τον οδηγεί από την μακαριότητα στην έρημο της αποξένωσης και στην αναπόφευκτη βία του τέλους.

Τα σεμινάρια «Τέχνη και ψυχανάλυση» είναι ανοιχτά στο κοινό και όποιος θέλει μπορεί να συμμετέχει χωρίς καμιά προηγούμενη επικοινωνία.

Η Κωνστάνς Αθανασιάδου και ο Θανάσης Χατζόπουλος σας προσκαλούν την ΤΡΙΤΗ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2024 στις 20.45 στο πατάρι των εκδόσεων ΑΡΜΟΣ (Μαυροκορδάτου 11, πλησίον εκκλησίας Ζωοδόχου Πηγής).

 

Η Λέλα Κοράλλη, ψυχολόγος Msc – υποψήφιο πρόσεδρο μέλος της ΕΕΨΨ, θα μιλήσει με θέμα:

 

ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΗΧΗΣΗ ΓΛΩΣΣΩΝ:

ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΟΥ BION ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ‘’INK’’ ΤΟΥ Δ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

Η Αλήθεια δεν επινοείται από κανέναν, είναι μια ανακάλυψη η οποία διαρκώς  μετασχηματίζεται είτε προσεγγίζουμε ένα ψυχαναλυτικό κείμενο είτε ένα έργο τέχνης. Υπό αυτή την έννοια δημιουργείται κάτι νέο ανάμεσα στο συγγραφέα και τον μεταφραστή, στον καλλιτέχνη και στο θεατή. Ειδικότερα, η μετάφραση - απόδοση κειμένων της σκέψης του Bion είχε ως προαπαιτούμενο την προτροπή του: o αναγνώστης να αγνοήσει όσα γράφει ο ίδιος  έως ότου το Ο της εμπειρίας της ανάγνωσης των κειμένων του εξελιχθεί. Η συνθήκη αυτή συνυφαίνεται με το ονειρεύεσθαι του αναλυτή-μεταφραστή. Διανοίγει ένα χώρο υποδοχής-βιώματος της ξένης γλώσσας η οποία σταδιακά μορφοποιείται σε μίαν άλλη οικεία, συνδυάζεται τόσο με τη μεταβίβαση προς τον συγγραφέα και τα κείμενά του, όσο και με τους ενδεχόμενους μετασχηματισμούς της κλινικής εμπειρίας του. Αντίστοιχα, ένα έργο τέχνης υψηλής αισθητικής και τεχνικής αρτιότητας ενεργοποιεί το ονειρεύεσθαι του θεατή δημιουργώντας μια αλληλουχία συναισθηματικών εμπειριών της ρέουσας Αλήθειας της ανθρώπινης οντολογίας, της φύσης του υποκείμενου. Στο πεδίο αυτό ο θεατής μπορεί να συναντά παρελθούσες αλλά και μελλοντικές μορφές του εαυτού του, να μεταφράζει – μετασχηματίζει την ποιητική του καλλιτέχνη ώστε να είναι ταυτόχρονα ο ίδιος και ο Άλλος.

Τα σεμινάρια «Τέχνη και ψυχανάλυση» είναι ανοιχτά στο κοινό και όποιος θέλει μπορεί να συμμετέχει χωρίς καμιά προηγούμενη επικοινωνία.

Η Κωνστάνς Αθανασιάδου και ο Θανάσης Χατζόπουλος σας προσκαλούν την ΤΡΙΤΗ 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2023 στις 20.45 στο πατάρι των εκδόσεων ΑΡΜΟΣ (Μαυροκορδάτου 11, πλησίον εκκλησίας Ζωοδόχου Πηγής).

 

Η Ιωάννα Παναγιωτοπούλου (ψυχίατρος, ψυχαναλύτρια ΕΨΕ) θα μιλήσει με θέμα:

Ο ΗΧΟΣ ΑΠΑΡΧΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

Ο ήχος είναι η απαρχή της ζωής και ο τελικός αποχαιρετισμός. Το κλάμα του νεογέννητου είναι η αρχή της εξωμήτριας ζωής και ο τελευταίος αναστεναγμός είναι ο τελικός αποχαιρετισμός. Ο ήχος, από το πρωταρχικό «ηχητικό περίβλημα» –η φωνή της μητέρας– μέχρι τη μετουσιωτική ευχαρίστηση της μουσικής, δομεί τον ψυχισμό, είναι γέφυρα μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής πραγματικότητας, και συμβάλλει στην ψυχική οικονομία. Ο Φρόυντ είχε αποξενωτική σχέση με τη μουσική και την απέκλειε από την αναλυτική θεώρηση. Ωστόσο, η συνάφεια της μουσικής με την ψυχανάλυση υπάρχει αρχήθεν: η μουσική είναι το όχημα και η ενσάρκωση για το σκηνικό της ψυχικής πραγματικότητας.

 

 

Τα σεμινάρια «Τέχνη και ψυχανάλυση» είναι ανοιχτά στο κοινό και όποιος θέλει μπορεί να συμμετέχει χωρίς καμιά προηγούμενη επικοινωνία.

bottom of page